Урлаг соёл ухаан муутайдаа тэр биш, асуудлын гол нь урлаг соёлын үнэний тухай ойлголт өөр. Тэд сэтгэлийн хөдөлгөөнөөр үнэнийг тогтоодог. Харин шинжлэх ухааны хувьд бусдын харах өнцөг огт сонин биш.

Шинжлэх ухааны маргаан туршилтаар төгсдөг бол урлаг соёлын маргаан дуусашгүй. Гэр бүлийн маргаанд ялагч байдаггүйтэй адил урлаг соёлд зөв буруу байдаггүй. Тийм учраас шинжлэх ухааны хөдлөшгүй баримтыг заримдаа хүлээн зөвшөөрөхөд хэцүү байдаг.

2+2=4 бол зөв, гэхдээ л буруу гэнэ. Яагаад гэвэл амьдрал математик биш. Математик хатуу тогтсон дүрэмтэй байхад амьдрал дүрмээ байнга өөрчилж байдаг. Хэрэв амьдралыг математикжуулбал хялбарчилсан болж таарна. Гэтэл амьдрал хялбаршуулалтад дургүй.

Гэхдээ шинжлэх ухаантай зэрэгцээд урлаг соёл хамт явж байхгүй бол амьдрал утгагүй болж хүсэл эрмэлзэл, золиос, гэнэтийн бэлэг, үйл явдал, түүх байхгүй болох ба өглөө сэрэх ч шаардлагагүй болно.

Дүгнэлт ийм, харин сэтгэгдлээ хэлэхэд: Шинжлэх ухаан эрүүл ухаан шиг, харин урлаг соёл сэтгэцийн өвчин шиг санагддагийг нуугаад яахав. Дургүйдээ хэлж байгаа юм биш, зүгээр хөндлөнгөөс ажиглахад тийм. Би өөрөө "техник сэтгэлгээтэй" байж магадгүй. Хэрэв би "романтик сэтгэлгээтэй" байсан бол шинжлэх ухаан миний хувьд уйдаж үхмээр сэдэв болох байв.

Амьдралыг амар амгалан гэж ойлгож болохгүй. Амьдрал хэзээ ч амар амгалан байгаагүй, тийм болох ч үгүй. Үнэндээ үймээн самуун, эмх замбараагүй байдал. Болоод өнгөрсөн үйл явдал бол амьдрал. Болох зүйл болдогоороо болсон гээд ойлгочих. Ер нь ч тэгээд өндөг шиг өөгүй амьдралаар амьдраад хүн аз жаргалтай болдоггүй - Цаанаасаа зовлонгийн дундуур туучин гарах зориулттай амьтан учраас.

Хүн угаас тайван байж чаддаггүй амьтан. Оюун санаа нь үргэлж бүтэн идэвхжилттэй, бужигнаантай. Дотоод ертөнц нь сорилтыг давахад бэлэн, дасан зохицоход бэлэн, хөгжихөд бэлэн, чинэрсэн байдалтай байдаг. Гэтэл гадаад ертөнцөд нь юу ч тохиолдохгүй үед тэр хоёр хоорондоо хамт зохицон оршин тогтнож чаддаггүй - Үр дүнд нь стресс, сэтгэлийн хямрал.

Муу дурсамжууд хүнийг өөрчилдөг. Тэр чамайг заавал өөрчилнө, эсэргүүцэх хэрэггүй. Тэдгээрийг бараг өдөр бүр бодож шанална гэдэг нь тэдгээр дурсамжууд чамайг өөрчлөхийг оролдож байна гэсэн үг. Өнөөдрийн чи бол өнгөрсөн үйл явдлуудын бүтээл. Хэн ч цэмцгэр өнгөрсөнтэй байдаггүй. Хэлж ярьдаггүй л болохоос бүгд эрээн бараан дурсамжтай - Гээд юу ч болоогүй мэт амьдарцгаадаг (тэгэхээс ч өөр яахав). Тэдгээр эвгүй дурсамжуудад цочирдоод буй эд эсүүдийнхээ учрыг олох хэрэгтэй - Тэдгээрээ устгаж байж л тайвшрах байх даа. Дурсамж хичнээн муухай байлаа ч, тэр бол амьдралд байдаг л зүйл - Нэгэнт тэр тохиолдсон бол тэр байдаг л зүйл гэсэн үг. Нэгэнт байдаг зүйлийг яалтай билээ.

Гоо сайхан бидэнд итгэл найдвар төрүүлдэг, гэвч яаж ч гоёж чимээд амьдрал өөрийнхөө төлөвийг өөрчилдөггүй. Энэ утгаараа зарим сэтгэгчид "гоо сайхан хуурамч" гэдэг. Энэ бол гутранги үзэл. Хүн амьдралаа хэвийн үргэлжлүүлэхийн тулд тодорхой хэмжээнд "хуурамч" байхаас өөр замгүй, үгүй бол галзуурна биз дээ.

Амьдрал донтолт дээр тогтдог. Донтолт олон янз: Урлаг, гоо сайхан, цай, кофе, тамхи, архи, секс... гээд цаашаа амтат хоол, ресторан, зугаа цэнгэл, харилцаа, сошиал, тоглоом, үйлчилгээ, тэгээд мэдээж мөнгө. Хүний амьдрал тэр чигээрээ донтолт. Эдгээр донтолтуудыг аваад хаячихвал амьдрал тэсэхийн аргагүй уйтгартай - Тэр ямар ч утга учиргүй болно.

Охидууд эхээс төрөхөөс зорилго нь тодорхой - багажтайгаа төрдөг. Байгалиас заяасан гоо сайхнаа ашиглан "мундаг" эрийн сэтгэлийг татаж хүүхдийг нь гаргана. Харин хөвгүүд учраа олох гэж "махаа иднэ" - хагас дутуу төрчихсөн учраас.

Хөвгүүд "эр хүн" болохын тулд хараал хүрсэн мэт өөртэйгээ ажиллах шаардлагатай. Өөрсдийгөө тултал хөгжүүлж хоорондоо цусгүй тулаан (цустай ч байж магадгүй) өрнүүлнэ - ана мана үзэлцэнэ (өрсөлдөнө). Тэндээс ялж эсэн мэнд гарч ирсэн нь "эр хүн" болно - бүтэн болж байгаа нь тэр. Тиймдээ ч хөвгүүд хар багаасаа тэмцээнд дуртай - тэр нь видео тоглоом, бодит спорт байх нь хамаагүй. Харин охидууд гоё хүүхэлдэй аваад баярлана - ирээдүйн эх хүн гэдгээ санаж буй. Нөгөө талд хөвгүүд төрөлхийн тулаанч.

Зорилгыг нь тодорхойлж өгөхгүй бол 12 нас хүрээд хөвгүүд сэтгэлийн хямралд ордог. Тэд өдөр шөнөгүй эргэцүүлэн бодож эхэлдэг. Яах гэж төрсөн, яагаад энэ бүхэн байдаг, амьдралын утга учир юу болох тухай тархиа гашилган зүг чиг ба баримжаагаа олох гэж оролдоно. Энэ үед нь тэдэнд "эр хүн" багш хэрэгтэй. Тэгэхгүй бол хэн ч биш болно. Хэн ч биш болсноор эхнэр олдохгүй, олдсон ч яваандаа гологдоно - архичин гуйлгачин болно. Эрэгтэй хүний амьдралын замнал хэцүү, ихэнх нь бууж өгдөг.

2. Шийдвэртэй биш байх - Бараг л тархины саажилт. Зүйрлэвэл: Нэг хүн хашаа өөд авирч гараад буухгүй байна гэнэ. Өөр нэг нь ирээд асуув: "Чи яагаад хашаан дээрээс буухгүй байгаа юм бэ?" гэхэд: "Би буруу талд буухаас айж байна" гэхэд өнөөх хүн: "Ямар ялгаатай гэж? Зүгээр буугаад зөв байсан уу, буруу байсан уу гэдгийг хурдхан мэдэж ав" гэж. Өөрөөр хэлбэл шийдэж чадахгүй бол аль нь ч ялгаагүй.

3. Эргэлзэх - Энэ бас амьдралын садаа. Өөртөө итгэлтэй байх нь аливаа үйлдлийн эхлэл юм. Өөртөө итгэхгүйгээр ямар нэгэн үйлдэл хийгдэхгүй. Амьдрал бол зогсолтгүй өрнөх хөдөлгөөн. Харин эргэлзээнд төгсгөл байдаггүй. Цаг хугацаа явсаар, нэгэн бодгаль эргэлзсээр.

4. Санаа зовох - Болоогүй зовлонг болсон мэт болгох. "Би олон зүйлд санаа зовсон ч ихэнх нь биелэгдээгүй" гэж Марк Твен хэлсэн. Санаа зовох нь амьдралын сайхан талыг далдалдаг.

5. Хэтэрхий болгоомжлох - Хашир, болгоомж мэдээж хэрэгтэй, гэхдээ хэтэрхий эмээж болгоомжлох нь утгагүй зүйл. Бүрэг ичимтгий зангийн үндсэн шалтгаан бол болгоомж. Гэтэл бүрэг ичимтгий зан үнэндээ ашиггүй. Үүнийг ядуу хүний зан төлөв гэж зарим нь тодорхойлдог. Эрсдлээс болгоомжлох нь зөв, гэхдээ амьдрал хэзээ ч найдвартай байгаагүй - Төрөх эрсдэлтэй, гэрлэх эрсдэлтэй, ажил хийх эрсдэлтэй, хөрөнгө оруулах эрсдэлтэй, бүх зүйл эрсдэлтэй. Амьдрал өөрөө эрсдэл. Хамгийн эрсдэлгүй орчин бол хангамж сайтай шоронд ганцаар хоригдох - ямар ч эрсдэлгүй.

6. Гутранги үзэл - Зөв бурууг ялгах биш харин аливаа зүйлээс бурууг нь хайж олох сэтгэл зүй. Цонхоор нар мандаж буйг харахыг оронд шилэн дээрх толбыг олж хардаг. Математикийн хувьд шилний толбо эхний харах ёстой зүйл мөн боловч амьдрал бол математик биш сэтгэл хөдлөл. Ухамсар бол үйлдвэр, ахуй бол түүний бүтээгдэхүүн.

7. Гомдоллох - Байж болох зүйл мэт боловч хүнийг эрч хүчгүй болгодог. Зорилго тавьсан хүнийг урагшлуулах бус хойш нь чангаадаг. Эргэн тойрны хүмүүсийн ч өөрийн ч бодол санааг чилээж туйлдуулдаг. Тархинд сөрөг сэтгэл хөдлөлийн гормонууд ялгарч тамир тэнхээ бардаг.

Эцэст нь, үг хүчтэй учраас сэтгэл зүйн манипуляцид орохгүй байх. Оюун санааныхаа үүдийг манах. Бас саалиа бэлдэхээр саваа бэлд гэдэг шиг ажлаа сайжруулахаасаа өмнө өөрийгөө сайжруулах.

Ментор Жим Роны лекцээс хураангуйлав.