Бичиг үсэг нь 5,000-хан орчим жилийн настай, дээр нь эгэл жирийн иргэд биш зөвхөн язгууртнууд бичиг үсэгтэй байж ирсэн тул бидний тархи бичиг үсэгт бүрэн дасаагүй. Гэхдээ яваандаа бид маш түргэн уншдаг болохоос гадна үгсийн сан нэмэгдэж логик гаргалгаа нь сайжрах юм. Тэр хүртэл хол байгаа хэдий ч өнөөдөр тухайлбал "улаан өнгө" гэж хэн нэг нь хэлэхэд улаан өнгө нүдэнд харагдах шиг болдог нь зүгээр ч нэг тохиолдол биш юм. Хэл хэдий чинээ үгийн баялаг ихтэй, гүнзгий утга санааг илэрхийлнэ төдий чинээ хүний тархийг хөгжүүлэн сэтгэн бодох чадварыг сайжруулж байдаг. Тийм болохоор бичиг үсэг бол хэрэггүй эрээн цоохор цаас биш. Бичиг үсэг нь унших тусам тархин дахь нейронуудын (идэвхтэй эсүүдийн) тоог нэмэгдүүлж тэднийг өөр хооронд нь холбон төвөгтэй сүлжээ үүсгэдэг.

Хүн бол мэдээлэл авагч, тээгч бөгөөд түүнийгээ бас дамжуулагч. Хүн хоёр замаар мэдээлэл тээдэг ба генетикээр, нөгөөх нь унших замаар. Уншина гэдэг нь бичсэн хүнийхээ хуримтлуулсан болон боловсруулсан мэдээллийг авна гэсэн үг. Харин тухайн мэдээллийг авсан хүн нь тэрийгээ сайжруулан дараа үедээ үлдээх үүрэгтэй болж байгаа юм (авсанд аваад орох биш). Бид хий дэмий ярьж бичдэггүй. Хүн болоод төрчихсөн учраас "олон юм донгосдог". Үзэл бодлоо илэрхийлэх, мэдлэгээ хуваалцах бол зөвхөн зогсоо зайгүй бичиж, амаа хаттал ярих тухай биш юм. Илэрхийлэл нь бичиг үсгээр эхлэх боловч тэр нь ямар ч дүрээр хүмүүст хүрч болно. Урлаг бас адилхан (ерөөс хүний бүтээсэн бүхэн) - бүжиг, жүжиг, дуу хөгжим бас л ямар нэг зүйл хэлэх гээд байгаа хэрэг. Гэхдээ илэрхийлэх арга нь ямар байхаас үл хамаараад үлдэц нь адилхан. Хоол төрөл зүйл амттай байж болох ч идсэний дараа адилхан мэдрэмж үлдээж болно.

Бүх зүйл бичиг үсэг. Өнөөгийн хүмүүс бичгийн хэлбэрээр ярьдаг. Үүнийг ерөнхий боловсрол олгодог. Логик гаргалгаанаас хүн сэтгэж эхэлдэг. Ахуйн хэлээр хүн яриад хол яваагүй. Дундад зууны хаад язгууртнууд зөвхөн өөрсдөө бичиг үсэгтэй болж аваад өдөржин ном уншиж өөрсдийгөө тултал хөгжүүлээд харин бусдад заадаггүй байсан шалтгаан нь ард иргэдийг мунхаг байлгаж тэдний хар хүчийг ашиглах байв. Хэдийгээр хувьсгал гарсан ч өнөөдөр тэдгээр язгууртнууд устаж алга болоогүй. Тэд ард иргэдийн хар хүчийг ашигласан хэвээр - гэхдээ арга нь өөр болсон байх. Хараад байхад соошилд бид өөрсдийнхөө элдэв дүрс бичлэг, хов жив, хэрүүл тэмцэл, хошин шогийг харж суусаар "мал" болох нь. Гэхдээ учир зүггүй ном уншицгаая гээгүй, харин "хог новшоор" тархиа дүүргэхээ больцгооё гэж байна.

Эмэгтэйчүүд угаасаа хүндлэл гэдгийг мэддэггүй бодгаль - "Юу яасан ямар хүндлэл?" гэнэ. Муулж байгаа юм биш, төрөлхийн тийм юм. Тэд зөвхөн айдас гэдэг юмыг л мэднэ. Гэхдээ тэдний айдас эрчүүдийн айдсаар өөр феномен. Тэд айхаараа л "хүн шиг" болдог. Айдас байхгүй болонгуут зан авир нь "доголдож" эхэлнэ. Айлгах асуудал өнөөдөр байхгүй учраас түр тайвшруулахын тулд мөнгөөр тасралтгүй угжих юмуу яахийн? Гэтэл эрчүүдэд тийм их мөнгө байхгүй, эхнэрээ давсан цалин авах боломжгүй тохиолдолд нэг бол орон дотроо эхнэрээ "хангаж" чаддаг байх хэрэгтэй (хүүхнүүдийн сексийн дур хүсэл нь бас хэмжээ хязгааргүй учраас нэлээд чалх сайтай байх шаардлагатай гэсэн үг). Гэхдээ энэ бас нэг төрлийн "боолчлол" - секс боол. Эрчүүд "дилдо" биш, эхнэрээ бүрэн "хангах" гэдэг ойлголт байхгүй - тэднийг зүгээр л хэзээд "бэлэн байдаг" гээд ойлгочих. Эр хүн секс хийхийг хүсвэл хийнэ, хүсэхгүй бол хийхгүй. Сексийг эр нь эхлүүлдэг болохоос эмэгтэй нь биш. Үүнтэй санал нийлэхгүй бол кино бага үз гэж зөвлөе. Өөр нэг чадвар бол амбиц болон харизма - энэ бас сэтгэл зүйн маш өргөн сэдэв учраас ингээд орхиё.

Иммануэл Кант "Геометр мэддэг эмэгтэй сахалтай байж таарна" гэжээ. Юу гэхээр, эмэгтэй хүн орон зайн мэдрэмж багатай тул геометр ойлгохгүй. Хэрэв эмэгтэй хүнд эрэгтэй хүний хийдэг зүйлсийг хийхийг шахвал яваандаа тэр эмэгтэйн эрэгтэйчүүдийг өөртөө татах увидас нь баларч алга болно. Тэгсэнээр хайр татах биш дургүйг нь хүргэнэ.

Эрэгтэй хүн эрэгтэй шиг, эмэгтэй хүн эмэгтэй шиг байвал таарна:

Эрэгтэй хүн үл үзэгдэгч хүч (энерги), эмэгтэй хүн харагдах хүч (гоо сайхан). Эрэгтэй нь "харагдах хүч" болох гээд, эмэгтэй нь "үл үзэгдэгч хүч" болох гээд хэрэггүй бөгөөд хэрэв тэгвэл тэр хоёр хамтрагчид биш өрсөлдөгчид болно. Өрсөлдөгчид бие биенээ устгахыг хүсдэг - өрсөлдөөний зорилго тэр.

Эсрэг хүйсүүд өөр хоорондоо өрсөлддөггүй:

Байглиасаа тийм. Эр нь эрийн эсрэг, эм нь эмийн эсрэг өрсөлддөг, тэгэх ч ёстой. Тэгснээр тэд хүчирхэгжинэ. Мэдээж өрсөлдөөнгүй газар юмс сульдан доройтдог. жамтай Өөрөөр хэлбэл эрчүүд нь жинхэнэ эр хүн болж эмэгтэйчүүд нь жинхэнэ эмэгтэй хүн болно. Эсрэгээр нь хийвэл "систем" (нийгмийн харилцаа) доголдож сөрөг нөлөө нь илэрнэ - өнөөдрийн энэ байдал. Бас эрэгтэйчүүд хүч чадлаараа, эмэгтэйчүүд гоо сайхнаараа өрсөлдөх ёстой. Тиймээс спортоос бокс, бөхөөс эмэгтэй төрлийг хасах хэрэгтэй.

Хүйсийн ялгаатай зохицох ёстой болохоос түүнийг үгүйсгэх ёсгүй:

Эрэгтэй, эмэгтэй хүмүүс өөр учраас үүрэг оролцоог нь "симметр" (тэгш) болгох боломжгүй. Цэрэг, уурхайчин, барилгачин, нөхөр эрэгтэй байг, эх баригч, сувилагч, цэцэрлэгийн багш, нарийн бичиг, эхнэр эмэгтэй байг. Хэтэрхий ялгаатай тул бүх салбарт хүйсийн харьцаа 50/50 байх боломжгүй. Үнэндээ эрчүүд бүгдийг нь хийж чадна, харин эмэгтэйчүүд үгүй. Эрэгтэй хүн 10 дахин хүчтэй, бүх талаараа - бурхан ингэж бүтээсэн. Бурхантай тэрсэлдээд дэмий байх.

Эрчүүдийн ертөнц:

Эхнэрүүд нэгэнт нөхрөө дийлэхгүй хойно уурыг нь хүргэж зодолдох хэрэггүй - ялагдаж л дуусна (төрөөс тусламж аваад ч тэр). Карьер хөөгөөд амжилт олно гэж бодож байгаа бол тэр чинь эрчүүдийн хүрээлэл дотор л бий болно - тэдний хайр хүндлэлгүйгээр эмэгтэйчүүд хаана ч хүрэхгүй. Гэрээсээ гарлаа л бол эрчүүдийн ертөнцтэй нүүр тулна. Үүнэндээ хотын гудамж бол эмэгтэйчүүдийн байх газар биш л дээ. Хүүхэд эмэгтэйчүүдэд хэтэрхий аюултай орчин. Гэр дэлгүүр хооронд бол гайгүй. Тийм учраас онгирохын оронд хэрхэн мөнгөтэй болсноо санаж байх хэрэгтэй.

Хүн бол хамтралын бүтээгдэхүүн. Хүн үүссэн шалтгаан нь өөрөө хамтрал. Гэтэл хамтрал доторх хувь хүмүүс дураараа байх ямар ч боломжгүй. Бүгд нийтийн эрх ашгийн төлөөх дүрмийг дуртай дургүй мөрдөнө. Тэгж байж арай дээр амьдардаг. Гэр бүлд "миний эрх ашиг" гэдэг юм байхгүй, "гэр бүлийн эрх ашиг" гэж л бий. Улс орон бас адилхан, ардчилсан байлаа ч хэн ч хүссэнээрээ байхгүй. Ардчилал гэж олонхын засаглал гэсэн үг. Олонх нь олонхын төлөө байхаас өөр аргагүй, бие биенээсээ харилцан хамааралтайгаа бүгд мэдэх учраас.

Хувь хүний эрх, эрх чөлөөг байлгая гэсэн ч тэр нь яван явсаар нийтийн эрх болж хувирна, ямар ч арга байхгүй. Ганцаараа байхдаа ч хүн эрх чөлөөгүй - дургүй зүйлээ хийнэ, ядарсан ч ажил хийнэ, нойр хүрсэн ч орноосоо босно, зугаа цэнгэлийг хязгаарлана, бага иднэ, өөрийгөө ямар нэгэн хэрэгтэй зүйл хийхийг албадна. Философич С.Молор-Эрдэнийн хэлдэгээр "хүн болох" (өөрийгөө бүтээх) хамгийн хэцүү. Хэрхэн өөрийгөө бүтээх бэ? - Эхлээд нийгмдээ хүлээн зөвшөөрөгдөх хэрэгтэй, түүнийхээ чухал эд эс (бета) болох шаардлагатай. Тэгэхийн тулд бусдаас илүү ачаалал даах чадвартай, хувийн сахилга баттай, дэг журамтай, хэрэглэдэг биш бүтээдэг, үлгэр жишээ, бусдад хэрэгтэй хүн болох ёстой.

Эрхийг дагаж үүрэг хариуцлага ирнэ гэж хүмүүс ярьдаг. Тийм биш, зөвхөн үүрэг хариуцлага буюу нийтийн эрх ашиг гэж бий. "Нэгдүгээрт улсын эрх ашиг, хоёрдугаарт намын эрх ашиг, гуравдугаарт өөрийн эрх ашиг" гэж С.Зориг хэлсэн гэнэ лээ. Өөрөөр хэлбэл хоёрдугаар болон гуравдугаар нь байхгүй гэсэн үг. Яагаад гэвэл улсын эрх ашиг нь нөгөө хоёроо залгичихна. Намын болон хувийн эрх гэж байхгүй гэсэн санаа - байлаа ч тэр нь улс орны эрх ашгийн төлөө болж хувирна.

Америкийн эрх чөлөө (Liberty), мөрөөдөл бол "цэвэр" бизнесийн эрх чөлөө байв, шашин төрөөс (Лондонгоос) хараат бусаар (язгууртнуудын өмнө бөхийхгүй) ашиг хонжоо олох Томас Жефферсоны санаа ба тэрээр "бүх эрчүүд тэгш эрхтэй" гэсэн утгатай бүхий уриатай байв. "Эрчүүд" гэснийг нь "хүмүүс" гэж өнөөдөр орчуулаад байгаа. Анх тусгаар тогтнолоо зарлаж байхдаа харуудыг боолчилсон, эмэгтэйчүүдийн эрхийг хязгаарласан хэвээр байлаа. Английн Жон Локк болохоор нэгдүгээрт хувь хүний эрх ашгийг тавьж "хүний төрмөл эрх чөлөө" гэж их ярьдаг байв. Түүнийг сөрж Томас Гоббс "хүн төрөлхийн хувиа хичээсэн, хэрцгий амьтан" гээд "төвлөрсөн хүчтэй захиргаадалт байхгүй бол эмх замбараагүй байдал бий болгоно" гэж байв. Жан Жак Руссо "хувь хүн нь нийгмээсээ тэтгэлэг авч оронд нь хувийн эрх ашгаа золиосолдог", Ницше "Хувь хүний эрх бол хуурмаг зүйл", "төрмөл эрх биш нийгэм ба соёл нь оюун санааны үнэт зүйлийг төлөвшүүлдэг" гэх мэт. Ер нь Жон Локк түүхэн маргаанд ингээд навс ялагдсан. Бүгд түүн рүү дайрч үзэл санааг нь гутааж байлаа.

Дашрамд: Үзэл бодлоо илэрхийлэх хэм хэмжээ бол тусдаа сэдэв. Дараа нь энэ талаар бас нуршимз.

Айл гэж хоёр болон түүнээс олон өрх нэг дор буусан байхыг хэлдэг. Өрх гэж ганц бор гэр, гэхдээ нэгэн бүтэн "гэр бүл" гэсэн санаа. Гэр бүл гэдгийн "бүл" гэж бүлэг хүмүүсийг хэлж буй. Бүлэг гэж зохион байгууллтай нэгдэл. Дэг журамтай байхгүй бол бүлэг биш сүрэг болно. Өрхийн тэргүүн гэж тухайн гэр бүлийн "толгой". Бүх чухал шийвэрүүдийг (хэзээ хаашаа нүүх, адуу малаа хэрхэх, хэнтэй ямар панз наймаа хийх гэх мэтийг) тэр гаргана. Эр нөхөр гэрийн хойморт заларч байх ёстой - сайн муу ч тэр хаан. Гэрийн зүүн жигүүрийг эхнэр нь, охид нь эзэгнэнэ, баруун жигүүрийг хөвгүүд нь. Зочин ирвэл хөвгүүд доошоо сууж зай тавина. Хааныхаа урдуур хойгуур яваад байхгүй - шаардлагатай бол тулганы доогуур тойрно. Хэн нэг нь байрыг нь эзлэн сууна гэсэн асуудал байхгүй.

Миний гэр бүл:

Гэр бүл нь өрхийн хүмүүс, ам бүл нь айлын хүмүүс. Ам бүлээ өвөө нь удирдана, гэр бүлийг аав нь удирдана, ах нь дүү нараа удирдана. Өвөө нь шууд ач нартайгаа харьцахгүй дам байдлаар харьцана. Өөрөөр хэлбэл хүүгээрээ дамжуулж харьцана, харин аав нь эхнэрээрээ дамжуулан  харьцана, ээж нь ахаар нь дамжуулан харьцана. Тогтолцоо ярьж байна. Нөхөр нь эхнэртэйгээ л гэр бүлийн асуудал ярина, хүүхдүүдтэйгээ тулж харьцахгүй (эрийн цээнд хүрэх үед нь магадгүй юм - хөвгүүд 10 нас жаахан гарлаа бол шууд эрийн цээнд хүрсэнд тооцно). Энэ утгаараа эхнэр бол гэрийн эзэгтэй (эзэн биш). Хэн ч хэнтэй ч юу ч хамаагүй ярина гэсэн тийм замбараагүй харилцаа байхгүй. Тэгэхээр гэр бүл, ам бүл гэж эр хүний "ард түмэн" юм. Тиймээс эхнэр "миний гэр бүл" ярих нь ёс суртахуунгүйн шинж. 

Эр хүн "гэрлэдэг", эм хүн "хүнтэй суудаг": 

Ам бүл чухал. Нөхөр нь нас барсан бол том хүү нь аавынхаа орыг залгана, эхнэр нь нас барьсан бол том охин нь, том хүү нь эхнэр авсан бол тус эхнэр нь гэрийн эзэгтэй болно. Удам залгах хүү байхгүй бол тэр өрхийн аж ахуйн ажил цалгардах учраас ам бүлийн эзэн (өвөө нь эсвэл эмээ нь) нөхөр олж өгнө. Гэр бүл гэж уярч дурлаад гэрлэчихдэг юм биш, маш чухал шийдвэр учраас (салах тухай ойлголт байхгүй) ахмадуудын шийдвэрээр болно. Эр хүн гэр бүл зохиодог, эм хүн нөхөрт гардаг. Өөрөөр хэлбэл эмэгтэй хүн гэр бүл зохиодоггүй, түүнд гэр бүл байдаггүй, байх ч үгүй. Эмэгтэй хүнд бол хүүхдүүд нь л чухал, өөр юу ч түүний санааг зовоохгүй - хүүхдүүдээ бодож л өөдтэй яваа нэг харыг дагана. 

Гэр бүлээс улс байгуулах: 

Монгол улс гэж монгол гэр бүлийг хэлж буй. Олон гэр бүл нийлж улс бий болдог. Ингээд монгол гэр бүл хоорондын харилцааг яг л нөгөө гэр бүлийн ёс зарчмаар зохицуулдаг. Гэр бүл байхгүй бол улс байхгүй - улс байгуулах шалтгаан, утга учир байхгүй. Хоёр толгойтой эсвэл огт толгойгүй улс гэж байхгүй. Улсыг ардаа гэр бүлтэй эрчүүд нийлж байгуулдаг. Байшин барилга, зам харгуй, цэцэрлэг сургууль, тог цахилгаан, машин техник гээд энэ бүх хог новшуудыг гэр бүлийнхээ төлөө бий болгодог. Эцэг өвгөдөөс нь үлдээсэн, сүнсээ шингэсэн хэл, бичиг соёл, уламжлал, зан заншлаа хэвээр нь хадгалан цааш авч явах, түгээхийн тулд цэрэг армитай байдаг. Тийм биш байсан бол монгол эр хүн зүгээр л нэг алиа салбадай эсвэл гадны нэг улсын утсан хүүхэлдэй болно. Гадны утсан хүүхэлдэй болчихсон эрийг ямар эр хүн гэх юм - амьдраад ч хэрэггүй, яана гэж ч ер нь амьдрах юм? Тийм учраас эрчүүд дайнд цусаа урсгаж байдаг. 

Сонгууль ба тэгш эрх:

Нам бол улс төрийн зохион байгууллтай бүлэглэл буюу үзэл бодлын нэгдэл. Ялсан нам засаглаж бодлогоо хэрэгжүүлдэг. Бодлого нь гэр бүлийн амьдралд шууд нөлөөлдөг. Гэтэл ардчилал нэрээр эхнэр нөхөр хоёр өөр намд санал өгдөг хуультай болов. Энэ бол дайсагнал, бүр урвалт. Эхнэр нь зүүний намд, нөхөр нь барууны намд элсэх юм гэнэ. Гэр бүлүүд дотроо ардчилсан зарчмаар санал асуулга явуулаад гэрийн эздүүдээ "таалагдахгүй байна" гээд солих уу? Тийм болохоор нэг гэр бүлээс нэг хүн буюу нөхөр нь сонгууль өгдөг байхад болно. Эмэгтэй хүн, цагаан зээр хоёр нутаггүй (монгол ардын зүйр цэцэн үг - "хаана сайхан тэнд эх орон" гэж буй) учраас тэд улс төрийг хэзээ ч ойлгохгүй, дампууруулж хаяна.